weggooien

 dat ik zoveel spullen heb
 geeft me een probleem
 waar moet ik het laten
 kan ik er nog mee heen
 
 ‘ik kan het nog gebruiken’
 ‘daar zit zoveel emotie in’
 ‘dit is van grote waarde’
 ‘te nieuw nog naar mijn zin’
 
 weggooien is zonde!
 staat gebeiteld in mijn bol
 dus bouw ik heel mijn leven
 mijn omgeving langzaam vol
 
 als ik tussen mijn bezittingen
 mijn laatste levenszegje zeg
 gooien jullie aan het einde
 eerst mij en dan mijn spullen weg

©FuroreHugo
Dinsdagthema: Verzoekvers
___________________________________
Wil je weten hoe een dichter tegen jouw wereld aankijkt? Dien een verzoek in!
Iedere dinsdag in 2021 schrijf ik een vers op verzoek.
52 weken lang. Je kunt in het reactieveld hieronder een verzoek indienen.
Ik spaar ze op en trek er wekelijks één uit. Wie weet die van jou.
Vandaag:

Elsbeth van Orsouw: Weggooien

geparkeerd

 ze stonden op de P
 en pochten wat
 over de liefde

 wat voor motor 
 welke smering 
 hoe ze lag

 welke accessoires 
 wat voor rubber
 en hoe hard

 hun handen gleden
 verlekkerd
 over de welvingen

 ronde vormen
 niet dat hoekige
 dat deed hen wat

 wond hen op zelfs
 die cœureurs
 daar langs de weg

 ach de liefde
 zo’n bolide
 wie wil dat niet?
 

©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde? Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek. 52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema. Ik vind het leuk als je me volgt.

de anderen

 we kunnen het zo goed
 dat naar de anderen wijzen
 we plaatsen iedereen
 zo makkelijk in een hok
 
 als er eens een ramp gebeurt
 is dat simpelweg hun schuld
 dan sluiten we ze buiten
 en vormen we een veilig blok
 
 tegen dat wat anders is
 zo hoeven we niet te kijken
 naar de schaduw van onszelf 
 besparen we ons de schok
 
 van ons eigen handelen 
 in hoe het reilt en zeilt
 vluchten we grootmoedig
 onder ’s werelds hemelrok

de rem

 ik wilde leren fietsen
 en ik leerde het van hem
 hij zei: kijk jongen, 
 voor je straks gaat sturen
 toon ik je de werking van de rem
 
 later bij mijn eerste brommer
 klonk ook duidelijk zijn stem
 toen hij me alles uitlegde
 jongen voor ik je leer schakelen
 kijk eens hier, hier zit de rem
 
 toen ik een auto kocht
 adviseerde hij met klem
 jongen zoek niet naar het gaspedaal
 daar beheers je niet de auto mee
 nee, dat doe je met de rem
 
 eigenlijk zei hij dat altijd
 vanaf de dag dat ik in leven ben
 dat ik vooral kalm aan moest doen
 mijn leven leven moest
 met één voet op de rem
 
 dus ik heb niet geleerd voluit te gaan
 en je begrijpt wel, dat verwijt ik hem
 nu ik dit zo schrijf, nu zie ik pas
 hoe bang hij was mij kwijt te raken
 zijn liefde voor mij dat was zijn rem

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

flemen

 ze wilde heel graag
 op een vrijdagavond
 ook een keertje

 flemen

 ze keek me aan
 met grote ogen
 haar hoofdje schuin

 flemen

 dat kon ze goed
 haar lippen getuit
 poeslief

 flemen

 aaaaah
 alsjeblieeeeeft?
 wil je mij beschrijven?

 flemen
 
 want jij bent zoooo goed! 
 zei ze, en ik, weekdier,
 ik zwichtte voor haar
 
 flemen

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)
________________________________________
Vrijdagvers: Bejaard woord
Taal is een levend organisme.
Woorden zien het levenslicht of sterven uit.
Iedere vrijdag in 2021 belicht ik een woord uit het rusthuis der woorden.
52 weken lang. Dat het nog net iets langer leve moge.
Iedere andere weekdag schrijf ik rond een ander thema.
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.

epiloog

 de laatste mens
 draaide zich om
 ’t was stil op aard
 het licht kon uit
 een boom, een vis
 echt geen idee
 hoe of dat was
 hij had ze slechts
 van horen zeggen
 de mensheid had 
 op het laatst blad
 van ‘t dikke boek
 in no-time alles 
 uitgeleefd
 en had nu het
 geen zin meer had
 het een en ander
 uit te leggen

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers.
________________________
Donderdagvers: vrije ruimte
Taal wil haar ding doen. Wat gebeurt er als ik het de vrije ruimte geef?
Iedere donderdag in 2021 laat ik mijn taal los en kijk ik wat ze doet.
52 weken lang. Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.

toegegeven…

 toe te geven
 wat je ontkende
 omdat je het niet wilde
 
 de schaamte 
 die je ontweek
 door niet te kijken
 
 de pijn
 die je verstopte
 achter je eigen rug
 
 het verdriet
 dat je voorkwam
 door niet te huilen
 
 daaraan toe te geven
 blijkt wonderbaarlijk
 een ontspanning

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers
________________________________________
Woensdagvers: Observaties
Schrijven is kijken: Om je heen kijken en naar binnen kijken.
Als je dat om en om doet, kan dat een beeld geven van hoe je je verhoudt tot de wereld.
Iedere woensdag in 2021 schrijf en deel ik je zo’n observatie.
52 weken lang. Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt en reageert.

intrede

 daar stond de mens opeens op aarde
 de hoge paradijsdeuren achter hen
 vielen zacht maar resoluut in ’t slot
 
 ‘klik…’
 
 een kille bries woei over het landschap
 het uithangbord met ‘Paradijs’
 wiegde zachtjes heen en weer

 ‘ieiep… ieiep…’

 Adam rilde, reikte met zijn hand uit naar Eva
 die hem aankeek, heel even weifelde 
 en hem toen zacht en liefdevol aanvaarde

 ‘(stilte)…’
 
 het was daar op dat moment
 dat hoop, menselijkheid en verbinding
 hun intrede deden in de ruige wereld
 
 ‘stap… stap… stap’
 
 zie de mensheid -zoveel later- lopen
 blind en dolend zoekende
 naar toegangsdeur en uithangbord
 
 ‘kadoem… kadoem… kadoem…’
 
 terwijl ze slechts door luisteren
 naar het geluid dat in hen klopt
 een hand hoeft uit te reiken

©FuroreHugo
Dinsdagthema: Verzoekvers
___________________________________
Wil je weten hoe een dichter tegen jouw wereld aankijkt? Dien een verzoek in!
Iedere dinsdag in 2021 schrijf ik een vers op verzoek.
52 weken lang. Je kunt in het reactieveld hieronder een verzoek indienen.
Ik spaar ze op en trek er wekelijks één uit. Wie weet die van jou.
Vandaag:

Jolanda Sieders: hoop, menselijkheid en verbinding

de liefde

 het overkomt me steeds
 de liefde
 en het is waar ik voor koos
 
 het blijft vaak eventjes
 de liefde
 en het is er al zo’n poos
 
 het is hoopgevend
 de liefde
 en oh zo hopeloos
 
 het maakt me blij
 de liefde
 en even vaak zo boos
 
 het is reusachtig
 de liefde
 en tegelijkertijd zo broos

©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde? Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek. 52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema. Ik vind het leuk als je me volgt.

ouderschap

 we kaderen onze kinderen in
 zodat ze goed op ons gaan lijken
 maar of dat nou zo verstandig is
 dat zal maar moeten blijken
 
 met klonen van gedachtengoed
 gebaande paden en ideeën
 remmen we de vrije vleugelslag
 en houden we het kind beneeën
 
 doe niet ‘te dit’ en minder ‘dat’
 ‘kies een beroep met zekerheid’
 ‘als je je eigen koers bepaalt
 raak je ooit de weg eens kwijt’
 
 welke koers wordt hier bewaakt?
 die van de ouders, dat staat vast
 dat zo’n kind een keertje valt
 geeft hén angst, is hén tot last
 
 laat je kind zijn eigen weg maar kiezen
 dat is een spannend maar ook mooi idee
 wees benieuwd naar welke kant ze gaan
 fiets opgewonden met ze mee

Krijg dagelijks een vers vers per email

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Vergedichten

Wanneer ik in mijn ogen kijk
Zie ik de mooiste vergedichten
Ik schrijf zover de hemel reikt

Ik schrijf zolang de hemel rijkt
Over de mooiste vergedichten
Wanneer ik in mijn ogen kijk