door Hugo Vos | dec 8, 2022
we spelen allemaal ons eigen leven het doek gaat op, daar zijn we dan het doek gaat neer en we zijn af daartussenin daar zit ons stuk het applaus dat klinkt zelfs als die ovatie heet is bestemd voor dodemansoren en wordt door ons, de artiest niet meer gehoord geen...
door Hugo Vos | sep 15, 2022
ik lig vermagerd op mijn sterfbed om voorgoed op reis te gaan je vraagt me of ik spijt heb van de dingen die ik heb gedaan ik zeg: ‘natuurlijk schat wat denk je?’ ‘ik had zoveel anders willen doen en had ook zoveel willen laten’ je geeft me...
door Hugo Vos | aug 24, 2022
door Hugo Vos | aug 21, 2022
natuurlijk je bent jong, je kinderziel is gauw gevuld je leeft een onvoorspelbaar en ontdekkend leven maakt je niet druk over dat er ooit iets vóór jou was benieuwd slechts of er nóg meer komt en wat jou strakjes allemaal nog wordt gegeven dan ís het straks, je doet...
door Hugo Vos | mei 12, 2022
hoelang ligt een mens begraven langer toch dan dat men leeft vreemd dat men dan aan de dood maar zo weinig aandacht geeft de dood, is onderdeel van ’t leven waar ’t liefst aan wordt voorbijgegaan totdat de dood uiteindelijk dwingt voor eeuwig bij hem stil te...
